పెళ్ళి 2050:టింకు వెడ్స్ పింకి (Short Version)

"The events depicted in this story are fictitious. Any similarity to any person living or dead is merely coincidental."


Just a satire on the current trend meant for fun and not to hurt anyones feelings.


ఫేస్ బుక్ లో పరిచయం చాట్టింగ్ లో స్నేహం గా మారి, సెల్ ఫోన్ లో ప్రేమగా స్తిర పడింది.స్కైప్ లో పెద్దవాల్లు చూసేశారు,ట్విటర్ లో ఫ్రెండ్స్ కు తెలిపాడు.పెళ్ళి తాలూకూ వెబ్ సైట్ కూడా రేడి అయ్యింది.నాన్న గారి కోరిక కాదనలేక ఫార్మాలిటీ కోసం అని వో పెళ్ళి పత్రిక ప్రింట్టు చెయించాడు వేను.

ఇప్పుడు ఇది లాస్ట్ శాస్త్రి గారికి ఇచ్చి అహ్వానించకపొతే నాన్న గారు బాధపడతారు .బాధపడితే పర్వాలేదు ,కళ్యాన మండపం నుంచి కాష్మీరు హనీమూన్ వరకు కర్చులు నావే అంటారు.మూడో ప్రపంచ యుధం తర్వత 2030 లో కాష్మీర్ వెరే దేశం గా అవతరించింది.ప్రపంచంలోని అతి సుందరమయిన పర్యాటక కేంద్రంగా ఆవీర్భవించింది.


శాస్త్రి  గారంటే  వేనుకి ఎంతో భక్తి ఎమో గాని భయం.ఆయన గారికి తొంభై యేల్లు వుంటాయి .ఆ వయస్సు లో కూడా మొహం లో తేజస్సు ,మాటల్లో హుషారు తో కూడిన వేదాంతం వుట్టి పడుతుంటాయి.తాతయ్యగారికి , నాన్న గారికి చిన్నపటి గురువు.ఆయనే ఈ యుగానికి నిజమైన ఆకరి శాస్త్రి అని అందరూ అలా లాస్ట్ శాస్త్రి అని పిలుస్తుంటారు.


సో మనసుకు ధైర్యం చెప్పుకొని ,గుండెను రాయి చేసుకొని లాస్ట్ శాస్త్రి గారి ఇంటికి వెళ్లాడు వేను. భాగవతం చదువుకుంటున్న ఆయనను పలకరించే ధైర్యం లేక కాసేపు ఎదురు చూసి చేతులు వనుకుతూ ఇన్వైట్ ఆయన హ్యండ్స్ లో పెట్టాడు వేను. ఆయనలో వేను వో అల్ట్రా సౌండ్/ఎం.ఆర్ .ఐ స్కానింగు మిషీన్లు చూసుకుంటూండగానే పై నుంచి కింద దాక వో పది సెకండ్ల లో చదివేసి తలెత్తి కోపంగా వేను వైపు చూసాడు.

టింకు వెడ్స్ పింకి - ఎంట్రా ఇది ఇంటి పేరు సంగతి సరే సరి అసలు పేరు ఏమయింది రా?.ఒక తిది లేదు, ముహుర్తం లేదు,పెద్ద వాల్ల పేర్లు లేవు.ఇది ఎలా వుంది అంటే - నేనొక అనాధని.ఎలా పుట్టానో ,ఎవరికి పుట్టానో తెలీదు.నాకు ఎవ్వరూ లేరు .నాకు ఒకత్తి దొరికింది.అదీ దిక్కు మాలిందే,దానికీ ఎవ్వరూ లేరు.సో అసలు ప్రబ్లంసే లేవు అన్నటుంది.


డిన్నర్ ఫాలోస్ - అంటే ఎంట్రా ?అన్నదాన కార్యక్రమమ?. పనీ బాటా లేకుండా తిండి కోసం పదేళ్ల నుంచి అలమటిస్తున్న మాలాంటి వాల్లు వచ్చి బోంచేసి వెల్తే చాలనా ?.అశీర్వాదాలు గట్రా అవసరం లేదా?


బయటకు వస్తూ నవ్వుతూ,చెవుల లోంచి మైక్రో బ్లూ టూత్ హెడ్ ఫోన్స్ తిసేశాడు వెను.

ముహూర్త వేల రానే వచ్చింది..


వేను వెడ్స్ స్మిత


లాస్ట్ శాస్త్రి గారు యాక్సెస్ కార్డు ఫ్లాష్ చేసి మండపం లోపలకి అడుగెట్టగానే రెండు వైపుల నుంచి నీళ్ళు వచ్చి ఆయన నెత్తిన పడ్డాయి.మొదట ఉలిక్కిపడి ,తరువాత అవి సెన్సార్తో పనిచెసే పన్నీరు మిషీన్లని తెలుసుకొని నసుక్కుంటూ లోపలికి వెల్లాడు.


వేను, స్మితా పెళ్ళి పందిరిలో అడుగెట్టే సమయానికి మండపం అతిదులతో నెండిపోయింది.


మండపానికి నాలుగు వైపులా నాలుగు ఆటోమ్యాటిక్ కెమెరాలు అమర్చి వున్నాయి.అవి ఆర్టిఫిసీల్ ఇంటెలిజెన్స్ ఉపయోగించి ఎప్పుడు తియ్యాలో అప్పుడు చక చకా ఫొటోలు విడియొలు తియ్యడం ప్రారంబించాయి.


పురోహితుడు ఐపోడ్ స్పీకర్ డాక్ కి కనెక్టు చేసి , మంత్రాల ప్లేలిస్టు సెలెక్టు చేశాడు.మరో ఐపోడ్ లో రాం చరన్ తెజ కూతురు నటించిన అతిలోక సుందరి జగదేక వీరుడు సినెమా పాటలు ప్లే చేసి యియర్ ఫోన్లు చెవుల్లో పెట్టుకొంటూ ఫొటోలకి ఫోజులు ఇవ్వడం మొదలెట్టాడు.


విమానానికి బ్లాక్ బాక్స్ వున్నట్టు ప్రతి పెళ్ళి మండపానికి వో బ్లాక్ బాక్స్ రూం వుంటుంది.పెళ్ళి కొడుకు తండ్రి పెళ్ళి కూతురి తండ్రికి సూట్ కేస్లు ఇవ్వటానికి,ఆన్లైన్ డబ్బు ట్రాన్స్ఫర్ చేయటానికి సౌకర్యాలు వుంటాయి.అంటే కట్న కానుకలన్నమాట -  కన్యాసుల్కం.ఇ గదిలో తెహెల్కా కెమెరాలు పని చెయ్యవ్,అ పక్కనే అన్ని బ్యాంక్ల లోన్ ఏజెంట్ల ఆఫీస్లు వుంటాయి.


మాంగళ్య ధారన మంత్రాలు వినబతూండగానే అక్షంతలు బదులు వో డబ్బా అతిదుల చేతిలో పెట్టారు,నాన్ వెజ్ అయితే చికెన్ పీస్ , వెజెటేరీన్ ఐతే చిక్ పీస్,వో స్యాండ్ విచ్,వో హెర్షీ చాక్లేట్ అందులో వున్నాయి.
బంగారు రేటు నింగికే ఆకాశాన్ని అంటడంతో నాన్న గారు లైఫ్ లో గెలచిన ఏకైక గోల్డ్ మెడల్ కరిగించి తయారు చేయించినా తాళి స్మితా మెడలో ఆనందంగా కట్టేశాడు వేను.


బాబు పోరికి అరుంధతీ తార చూపించరాదే అని పురోహితుడు  అనగానే మండపం పై కప్పు ప్లానిటోరియం లొ లా నక్షత్రాలతో నెండిపొయింది. వాటి మద్యలో అందంగా మెరుస్తున్న అరుంధతీ నక్షత్రాన్ని స్మితకు చూపించాడు వేను.


అతిదులు తెచ్చిన  గిఫ్టులు  మండపానికి ఎడమ వైపు పెట్టి కుడి వైపు వాల్ల కోసం వుంచిన గిఫ్ట్ బ్యాగ్లు తీసుకొని కంగ్రాట్స్ అంటూ ఒకొక్కరు వెలుపలకి నడిచారు.


బయట మెట్ల దగ్గర రెండు వైపుల వున్న కెమెరాల వైపు చూస్తూ ఒకరు కేక  అంటే, ఒకరు సూపరు అంటే ,మరొకరు 100 యియర్స్ నడుస్తుంది ఇ జంట అంటూ పార్కింగు లాట్ కు తీసుకెల్లే రైల్లో ఎక్కేశారు.ఆకరిగా లాస్ట్ శాస్త్రి గారు వచ్చి రెండు కెమెరాల వైపు కాసేపు కోపంగా చూసి  రైలు ఎక్కేశారు.


ఆకరిగా వేను ,స్మిత అండ్ ఫ్యమిలి బయటకు వచ్చిన వెంటనే ఆ కెమెరా మిషీన్ల లోంచి రాబొటిక్ చేతులు బయటకు వచ్చి కంగ్రాట్స్ అంటూ స్మితా చేతిలో ఫైనల్ ఎడిటెడ్ విత్ స్పెషల్ సౌండ్/మ్యుజిక్ ట్రాక్ విడియో/ఫొటోల సీడి,వేను చేతిలో ఫైనల్ బిల్లు పెట్టాయి.


నాని

సింహపురి కధలు:టౌన్ బస్

తన బ్యాగు టిపాయి పై పెట్టి చెల్లెలి బ్యాగు మంచం పై విసిరేసి, అమ్మ ఉప్మా కావాలి అన్నాడు అనిల్(7త్ క్లాస్).సొఫా లో కూర్చున్న సునీత మెడ చుట్టు చేతులు వేస్తూ అమ్మ నాకు మ్యాగి అంది అమిష(4త్ క్లాస్).మి సంగతి తెలిసే సేమియా ఉప్మా చేసాను .త్వరగా రేడి అయ్యి  తిని బయలు దేరండి ,అమమ్మ ఎదురు చూస్తుంటుంది.నాన్న గారు రావడానికి లేటు అవుతుందంట , మిరు రిక్షా పట్టుకొని వెళ్లాలి అంటూ మసాలా డబ్బా లోంచి పది రూపాయలు
తీసి అనిల్ కి ఇచ్చింది సునీత.

పవర్ కోసం ప్రతిపక్షం ఎదురు చూసి నట్టు ఈ రోజు కోసమే అనిల్ ఎప్పటి నుంచో ఎదురు చూస్తునాడు. ఎప్పుడూ నాన్న గారి మొటారు సైకిల్ లెదా రిక్షాలో వెళ్లే అనిల్ కి టౌన్ బస్ లో వెళ్లాలనే కోరిక.దీనికి కారణం అనీల్ స్నేహితుడు సలీం - టౌన్ బస్సు లో ఐతే చవకగా ,త్వరగా వెల్లిపోవొచ్చు అని వాడు ఎప్పుడూ అంటుంటాడు.రిక్షా ఐతే ఏడు నుంచి తొమ్మిది రూపాయలు,అదే టౌన్ బస్ అయితే రెండు రూపయలే , మిగతా ఎనిమిది రూపయలతో చాక్లేట్లు కొనుక్కోవచ్చని అమీషాని అమ్మకి చెప్పొదంటూ వప్పించాడు.

 

అర కిలోమీటరు నడచి రిక్షా స్టాండు దాటి కే.వి.ఆర్ పెట్రొల్ బంకు బస్ స్టాప్ చేరుకున్నారు.ముందర బ్యానెట్టుకి వో పూల దండ ,అద్దాల పైన కమ్మికి వేలాడుతున్న వో చిన్న విమానం తో ఆకు పచ్చ రంగు టౌన్ బస్ వచ్చి ఆగింది.గాలికి తిరుగుతోన్న ఆ విమానపు ఫ్యాను ని చూస్తూ బస్సెక్కుతుంటే చెనక్కాయ తొక్కులు ,సిగెరెట్టు ముక్కలు ఆహ్వానం పలికాయి.కాలీ సీటు కోసం వెతుకుతూ ముందరికి వెళ్లి కుడి వైపు డ్రైవర్ వెనుక మూడో సీట్లో కూర్చున్నారు.చిల్లరగా మారిపోబోతున్న పది రూపాయల కాగితాన్ని దిగాలుగా చూస్తూ , గాంధీ బొమ్మ కి రెండు టికెట్లు అంటూ కండెక్టరుకి ఇచ్చాడు.కమ్మికి ఆనుకొని రెండు పసుపు రంగు టికెట్లు కొట్టి యడం బుజానికి తగిలించుకున్న బ్యాగు విదిలించాడు కండెక్టర్.చిల్లర లేక పోవడంతో టిక్కెట్ల వెనక 8 రు అని రాసి దిగేతప్పుడు తీసుకో అని అనిల్ చేతిలో పెట్టడు .అనిల్ అతని వైపు కోపంగా చూస్తూండగానే కస్తూరి దేవి స్కూల్ అంటూ విజిల్ వేశాడు.

చక చకా ముందరి నుంచి ముగ్గురు అమ్మాయిలు,వెనక నుంచి ఇద్దరు అబ్బాయిలు ఎక్కారు.వాల్లలో వో అమ్మాయి అనిల్ వైపు చూసి కిటికీ వైపు చూసింది.కిటికీ పైన ఎర్రటి అక్షరాలలో రాసివున్న పదాన్ని "స్త్రీలు" అని చదివాడు అనిల్ .వెంటనే లేచి వెనక్కి వెల్లి నిలుచున్నాడు.అంతా సలీం చెప్పినట్టే టౌన్ బస్ కిటికీ లోంచి సింహపురి కొత్తగా ,ఇంకా అందంగా కనిసిపిస్తోంది.నాన్న గారి బైక్ లా కాకుండా చెవ్వులు అదిరే బస్సు హారన్ కి స్కూటర్లు,రిక్షాలు,కార్లు,లారిలు పక్కకి జరిగిపోవడం అనిల్ ,అమిషాలకి తమాషాగ అనిపించింది. బస్సు బయలుదేరి నప్పటి నుంచి ఆ ఇద్దరి అబ్బాయిలలో ఒకరు ముగ్గురి అమ్మాయిలలో ఒకరిని కళ్ళార్పకుండా చూస్తూనే వుండడం అనిల్ గమనించాడు. ఆర్.టి.సీ బస్ స్టాండ్ అని విజిల్ వినిపించగనే ఆ అమ్మయి కూడ అబ్బాయి వైపు చూసి వో చిరునవ్వు నవ్వింది.

సింహపురికి ఇది ప్రధాన బస్టాండు .వచ్చి వెళ్లే బస్సులతో, ప్రయానికులతో ఎప్పుడూ కిట కిట లాడుతుంటుంది.టౌన్ బస్ లన్నింటికీ ఇదే ఎక్కువ టిక్కెట్లు కొట్టే స్టాపు కూడ.డ్రైవర్ ,కండెక్టరు టీ తాగడానికి దిగగానే చెనక్కాయలు,జామ కాయలు ,నీళ్ళ ప్యకెట్లు అంటూ లోపలకి వచ్చారు.బస్సు దిగే ముందు కండెక్టరు దగ్గర చిల్లర తీసుకోవాలి అని గుర్తు చేసుకున్నాడు అనిల్.బస్సు బయలు దేరగానే రోడ్డుపై అరటి పండ్లు ,యాపిల్ పండ్లు,దానిమ్మ ఇలా రక రకాల పండ్ల బండులు ,బేరాలాడుతున్న జనాలు.

మద్రాసు బస్టాండు దగ్గర బయలు దేరే సరికి ,ఇంకొకరు ఎక్కితే డ్రైవరో కండెక్టరో దిగి పొవల్లంతగా నిండి పోయింది బస్సు.వో మూల ఇరుక్కొని వున్న అనిల్ కి దూరం గా ఆకాశాన్ని అంటుతున్న టెలిఫోన్ టవర్ కనిపించింది.ఐఫిల్ టవర్ తర్వాత ఇదే పెద్ద టవర్ అని స్కూల్లో అనుకుంటుంటారు.బస్టాండు లోపల మురళి క్రిష్నా హోటల్ ,పక్కనే పూలు ,పండ్ల దుకానాలు.ఆ పూల పరిమళాన్నిఆస్వాదిస్తుండగానే అది వెనక సీట్ల నుంచి వచ్చే బీడి కంపుగా, వి.అర్ కలేజి స్టాపు చేరే సరికి ఆంజనేయ స్వామి గుడిలోంచి వచ్చె సాంబ్రని సుగందం గా మారింది.బస్సు దిగే ముందు కండెక్టరు దగ్గర చిల్లర తీసుకోవాలి అని మరో సారి గుర్తు చేసుకున్నాడు అనిల్.

వరుస దుకానాలతో రద్దీగా వున్న సండే మార్కెట్ చూస్తూనే , 7త్ పబ్లిక్ పరీక్షలు ఫర్స్ట్ క్లాస్ లో పాస్ అయితే విడియో గేం కొనిస్తానన్న నాన్నగారి మాటలు గుర్తుకొచ్చాయి.వెంటనే ఊహా లోకం లోకి జారుకొని రకరకాల గేంస్ ఆడడంలో మునిగి పొయాడు.గాంధీ బొమ్మ అని విజిల్, ఆ తరువాత రైట్ రైట్ అని విజిల్ వేశాక గాని అనిల్ కళలు చెదర లేదు.వెంటనే జనాలలోంచి అమిషా అంటూ అరుస్తూ ముందరికి దూసుకెల్లాడు.అమిషా అక్కడ లేదు.భయం తో కంగారుగా డ్రైవర్ దగ్గరకు వెల్లి అమిషా అని గట్టిగా అరువగానే బస్సు ఆగింది.బస్సు లోంచి దూకి కిటికీల వైపు చూస్తూ అమిష అమిషా అని అరుస్తూంటే వెనక నుంచి అన్నయ అనే పిలుపు వినబడింది.బస్సు కదిలింది.అనిల్ తేరుకుని చిల్లర అని అరిచే సరికీ బస్సు చాల దూరం వెల్లిపోయింది.


అమిషా చెయ్యి పట్టుకొని , సలీం నుంచి మొదలెట్టి టౌన్ బస్ కండెక్టర్, డ్రైవర్ల వరకూ తిట్టుకుంటూ అరకిలోమీటరు నడవగానే విజయ్ మహల్ రైల్వే గేటు వేసి వుంది.ఆ గేటు ఎందుకు వేస్తారో అనిల్కు అర్దం అయ్యేది కాదు.రైలు కూత వినపడుతున్నా రిక్షాలు,సైకిల్లు,స్కూటర్లూ ఇలా ఇవతల గేటు దగ్గర వంగడం అవతల వైపు లెయ్యడం.వాటితో పాటు గేటు దాటేశారు.


మెట్లు ఎక్కుతున్న అనిల్,అమిషాలకు ఆనందంతో నెండిన అమమ్మ పిలుపు వినిపించింది.ఎప్పుడు తిన్నారో ఎంటో శాంతి బేకరీకి వెళ్లి ఏమన్నా కొనుకొచ్చుకోండి అంటూ అనిల్ చేతిలో పది రూపాయలు పెట్టింది అమమ్మ.అమిషా కోపంగా తన వైపు చూడగానే అనిల్ తల దించుకున్నాడు.


నాని

Woman : The next time you think/talk about her

Her arrival is auspicious , her cute smiles bring us riches and her tiny steps fill our family with happiness.As she scripts her fairytale , she adds excitement to the lives of everyone around by making them a part of it.

How lucky it is to have a sister who can guide us through the confusing and frustrating times.As we freely discuss things we cant discuss with mom,she will change our perspective of  this world.To a great extent this not only helps shape up a better family but also the society.

Leaving her family in tears trusting us and our mind she walks away bringing her dreams along.Unlike us she alone has the ability to make both her parents and in-laws prosper/proud and lay a beautiful foundation for generations to come.She carried us for 9 months and went in to the hospital knowing that she might never return.As a mother she sacrifices everything to protect and give the best to us.

Earth - We plough it for our living and we might blast it to lay the foundations for the tallest of the buildings.Yet it tolerates and carries us in-spite of all our selfishness and holds us tight even after our death.So is a woman who bares us in-spite of all our selfish passion we are only concerned about.Finally when it all sums up and we lie on the death bed not able to clean our own mess,if she along with everyone else says - It is better to die rather than living like this . That very moment we are dead while still breathing.But she doesn't.

In today's so called developed/corporate complicated world women are expected to work for a family to have a comfortable lifestyle.Far from her fairytale land,it is painful and tough for her to balance between work,kids and home.But she rarely complains and instead listens to all our silly problems patiently.

Amidst all these no matter how she talks,walks,dresses,behaves please remember the above the next time you think/talk about her.

One Step:I had control of

"The events depicted in this story are fictitious. Any similarity to any person living or dead is merely coincidental."
 
Moms dream ,Dads Salary, Bank Loan ,My Goal and here i am in Los Angele's far from home and friends.Its Friday evening and brothers will be back from work anytime.They are not what you think they are,but my roommates and i call them brothers as they have landed in country before me and  have cars and a place to live.And that is the only reason i call them so.Here is what i got to know about their hobbies in this 2 months.

Sourav does not smoke just drinks.According to him it takes a lot of practice.

Srikanth-Only Whiskey,just half bottle a day.

Senior most Silesh Bro: His goal in life is to taste beer from across the world and he has already collected 23 different bottles.

And the common good habit they have is gambling.They go to Vegas every friday and they discuss their experiences/adventures the entire next week.There is nothing i hide from mom and that helped me stay away from all that till now.But today they wanted me to go with them and just watch .Nothing else but watch.

Caesers Palace Casino 10:30 PM Friday


They have started with dice,poker and have settled down with roulette.Unlike slot machines the drinks are free as long as you play a table game.While one of them plays other two gulp and they take turns.The total loss so far is 600$.Sourav asked me to hold on to the chips and headed towards the restroom.


Its time for the next roll and as sourav dint return i had to be his proxy.The stakes are high and i hate gambling,but Srikanth made me bet and i choose lucky number 7.The dealer spins.The ball fell right in to slot 7 and the wheel stopped.

As Sourav returns Silesh told him that i have won 400$.They wanted me to share the happiness with  a shot which according to them has no alcohol in it.I resisted but dint stop.They told me to ,throw my head back and try to swallow all of the drink in one gulp. After you have taken the shot, bite the lime.

My throat is burning and my head is spinning faster than the roulette wheel and for a few minutes i could barely see anything.As i recovered - for the next few hours i had drinks and acted as a proxy for them again and again.

5 AM Saturday - Gentle Mans Club

I dont know how i have got here.Filled with smoke and smell of drinks ,colorful lights rotating,dollar bills flying and girls - blurred out ,i can see things partially but i dont see bros.My heart is burning and have been drinking water for the last 1 hour.

6AM Saturday

Moms wake up call and for the first time in my life-I had to lie to her.Shame filled my heart and tears my eyes.Bros returned  talking loudly about the girls in the background.Sourav looked at me and said ,he wants to take it to the next level.I stood up and slapped him shouting I want to go home.I want to go home!.

3 PM Saturday

I have waited for them to wake up and get out of their hangover.

Brothers,

You know what went wrong - its not going to Vegas,not gambling,neither drinking nor the gentlemans club but compromising and living with people like you.That is the only step i had control of.You believe what you live with is heaven but you are wrong - It is hell and you will not find the difference even when you die.Take Care.Good Bye!

Batkan - A roaming soul...

They used to call me batkan(a roaming soul) while in college and i have proved it again and again while i drove miles in snow and wind and flew places in rain and the sun - asking but not caring why. But not any more..






When the long drives are really long.....

When i search for movies/books on the flight..

When i wait for the best of the movies to end....

When i  can see/realize my shadows...

Thats when you are not next to me and that is when i cared to ask why...

నాకు చిలుక కావాలి.....(beautiful childhood)

నాలుగో తరగతి - క్లాస్లో,రిక్షాలో ,ఆడుతున్నా,చదువ్తున్నా అదే ద్యాస .కల్లు తెరచినా మూసినా ఒకే రంగు ,ఆకు పచ్చని చిలుక అది మట్లాడే మాటలు.దీనికి కారనం ప్రతి ఆది వారం మేము ఎదురు చూసి మరీ చూసే మాల్గూడి డేస్ టివీ సీరియల్.మొదటి ఎపిసోడ్ నుంచీ ఎంతో ఇష్టం ఎర్పడినప్పటికి,గత నెల రోజులగా-రాము అనే పిల్లవాడికి మాట్లాడే చిలక దొరకడం,దానితో వాడు చేసే రక రకాల తమాషాలు నన్ను ఎంతగా ప్రభావితం చేసేయి అంటే.నాకు చిలుక కావాలి.దానికి నేను మాటలు నేర్పించి ఆడుకోవాలి.స్కూలుకు తీసుకుపోయి ఫ్రెండ్స్ కి చూపించాలి, నేను విజిల్ వేసి పిలిచే దాకా అది గ్రౌండ్ చుట్టూ గాలిలో రౌండ్లు కొట్టాలి.

రెండు నెలలుగా మనసు తీరాన్ని దాటకుండా దాచేసిన ఆశా చాక్లేట్ లాంటి నా కోరిక తుఫాను హెచ్చరిక ఇస్తూ బయట పడింది.అమ్మ వెంటనే వద్దని చెప్పింది -నాన్న చేత కూడ వద్దని చెప్పించేసింది.ఇలాంటి సమయంలొనే నేను సెలవల కోసం ఎదురు చూసే వాడిని.ఎందుకంటే సెలవులతో పాటు తాతయ్య కూడ వస్తారు ఊరు నుంచి నన్ను , తమ్ముడిని తీసుకువెల్లటానికి.


తాత కొనిచ్చిన ఫై స్టార్లు తింటూండగానే బస్సు సంగం చేరుకుంది.కిటికీ కమ్ములని పట్టుకోని టైరుపై కాలు పెట్టి జాంకాయలు రూపాయికి నాలుగు అంటూన్న అతన్ని చూసి చిలుక అలోచనన్లు మల్లీ మొదలయ్యాయి.సూర్యుడు పసుపు రంగు నుంచి ఎరుపు రంగులోకి మారే సమయానికి,కిటికీ కమ్ములపై మోచేయికి తలనుంచి సంగం రిసర్వాయర్ దగ్గర తీగలపై వాలి వున్న చిన్ని చిన్ని పక్షులని చూస్తుంటే ఆ చిలుక ముక్కు ,కళ్ళే..

పనుకోనున్న తాతయ్య వేల్లు లాగుతూ చిలక విషయం చెప్పాను.తతయ్య వో సారి పురాణాలు గుర్తు చేస్తూ రామ చిలుకలు ఇల్లలో వుండకూడదు,నటింట్లో వాటి అరుపులు మంచిది కాదనడంతో వేల్లు లాగడం ఆగింది. మరుసటి రోజు ఉదయం,చిలక తెచ్చే దాకా ఏమీ తిననని బయటకు వెల్లి పొయ్యాను.

రెండు ఇల్ల అవతల సందుకి అటు వైపు క్రిష్నా వాల్ల ఇళ్ళు.వరుసకి అన్న , కాని ఎప్పుడు అలా పిలువనని కోపం వున్న బస్సు దిగినప్పటి నుంచి తిరిగి వెల్లే వరకు నా వెంటే వుంటాడు.నాలుగేల్లప్పుడు ఓసారి మెట్ల పైనుంచి సరదాగా తాలాం బుర్ర నెత్తిపై వేశాను,అయినా క్రిష్నా లో ఏ మార్పు లేదు.గుడిసే అయినా ,అడుగు పెట్టగానే గుడిలా అనిపించేది.బర్రెల కొట్టాం బయట మంచం మీద కూర్చుని దూడ వైపు చూస్తూ చిలక గురించి అలోచిస్తుంటే పెదమ్మ అప్పుడే నూరిన మామిడి పచ్చడి వేడి వేడి అన్నంలో కలిపి తెచ్చి ముందు పెట్టింది.అది నాకు ఎంత ఇష్టమంటే ఆరు గంటల నా ఉపవాసం అర నిమిషంలో కంచికి చేరింది.రెండో ముద్ద నొట్లో పెట్టుకుంటూ అనుమానంతో క్రిష్నా వైపు చూశాను.నానమ్మకి చెప్పనులే అనడంతో రెండు నిమిషల్లో రెండవ పంతికి రేడి అయ్యాను.


ఆ రాత్రి రక రకాల మాయ మాటలుతో ,అన్నం తినిపివ్వాలని ఎంతో ప్రయత్నించి విఫలమై ,మొండోడు అని వదిలేశారు తాతయ్య ,నానమ్మ.
 

నిరాహారదీక్ష రెండవ రోజు కూడ కొనసాగించాలని నిర్నయించు కోవడంతో నిద్ర లెయ్యగానే పక్కనే వున్న సుబ్బవ్వ వాల్ల మేడ పైకి దుంకాను.వేడి వేడి దోశలు తరువాత నాకు ఎంతో ఇష్టమయిన అత్తమ్మ చేతి కాఫీ.తరువాత రోజూలనే స్నేహితులతో ఆటలు.ఈ విషయాలన్నీ తెలియని నానమ్మ కంగారు పడుతూ తాతయ్యకి కబురు పెట్టింది.జాలితో కూడిన కోపంలో వున్న నానమ్మకి దొరకకుండా మేడపైకి పరుగులు తీసి అంచున కూర్చొని పొలాలలో కొబ్బరి చెట్లు పక్షులని చూస్తూ అక్కడే వుండి పొయ్యాను.

నాలుగు అవుతూండగానె గాలిలో మట్టి వాసన ,ఇంకాసేపటకి వర్షం.వర్షంలో తడుస్తూనే కప్పల అరుపులో కూడా చిలుక పలుకులు వింటూంటే తాతయ్య పిలుపు వినిపించింది.నన్ను ఎత్తుకుని కిందకి తీసుకు వెల్తే నానమ్మకి ఏడుపు ఒక్కటే తక్కువ.క్రిష్నా రేపు ఉదయం తీసుకు వెల్లి చిలుక కొనిస్తాడు అని చెప్పి ,నానమ్మ గోరు ముద్దలు పెడుతూంటే ,చిలుకని ఎక్కడ పెట్టాలి ఎం ఎం మాటలు నేర్పాలి అనే ఆలోచనలో పడ్డాను.

క్రిష్నా సైకిల్లో ఊరిలోకి వెల్తుంటే దారిపొడవునా పలకరింపులు.వచ్చి రెండు రోజులయ్యింది కనపడలేదే అనె వాల్లు ఎవరో గుర్తు తెచ్చుకునే లోపే రహీం గారి ఇంటికి చేరాం.ఈ చుట్టు పక్కల ఎక్కడా చిలుకలు అమ్మరు పావురలు కావలంటే వున్నాయి.ఇంతలో ఒక తెల్ల పావురం పక్కనె వున్న గూటిలోంచి బయటకి వచ్చి నా వైపు దొంగ చూపు చూసింది.వెంటనే క్రిష్నాతో రెండు తెల్ల పావురాలు కావాలి అన్నాను.వాటిని అట్ట పెట్టెలో నెల్లూరుకి బస్సులో తీసుకు వెల్లడం మరో పెద్ద విన్యాసం.అమ్మకి షాక్ నాన్నకి అలువాటే..


రిక్షా లో స్నేహితులకి చూపిస్తూ ,ఆడుకుంటూ స్కూలు దగ్గర అందరికి చూపించి గాలి లోకి విసిరేస్తే స్కూలు చుట్టూ రెండు చక్కర్లు వేసి మేము ఇంటికి వచ్చే సమయానికి ఎదురు వచ్చేవి....

Rebirth - Gack Gack Gaaaack!

"The events depicted in this story are fictitious. Any similarity to any person living or dead is merely coincidental."

My heart beat goes up and so does my blood pressure out of anger.Swami,even when i do my best to be good to people they tend to talk rude .Their words are like bullets from a double barrel gun.If i stop talking to them they talk bad about me behind my back.Its making enemies and my relations and health are souring.Can you please either change them or change me so that i am not bothered from their actions any more or change me to be like them.Swamiji with a smile on his face ,i can neither change them nor you ,it is from our actions and thoughts what we are today and what we will be tomorrow.But i can show you what will be the consequences in this and the next lives of those if that makes you happy.Put on these glasses when ever you think there is a chance of you getting angry from their behavior.

The next morning Shamus manager took out anger on his boss on Shamu and in the evening as his nonsensical buddies Sanjay,Mani approach him Shamu puts his magical glasses on.He sees a bright white light flashing and immediately his brain goes blank with out any thoughts and he starts floating in the air as if he has reached eternity.

As the sun rises from behind the hills,the buffaloes make their way for their morning graze polluting the village roads and filling the air with dust.Out of that dust - filling it with smoke,in the opposite direction comes Khaleel on his scooter ,his face could be seen only in parts as the monkey cap saves him from the dew and the cold winter morning breeze.But there is nothing to stop the cold wind from killing the half dead chickens in the cage hanging on the carriage of Khaleels scooter.Everyone can hear their gack! gack! gack! gack! gaaaaacks, but no one cares.They have no clue that they are on their way to the buthers table but they can sense that something real bad is going to happen to them.As Shamu looks through the cage, crushed to on end by its colleagues,its right wing is struck in the left mesh of the cage.As it flaps its right wing its neck and head hanging out of the small opening at the bottom of the cage and swinging like a pedulum and its beak close to the road.As Shamu adjusts his glasses and looks closer he sees the letters S A N J A Y on its wings and right next to him is MANI in his hennie incarnation.

A smile on Shamus face acknowledging the pain and fear in Mani and Sanjays hearts .

Looking at the speed breaker ahead Sanjay and Mani as their feathers fall off ,try to push themselves in to the cage but fails and goes further down close to the ground gack! gack! gaaaak!.Out of the thick dust comes a tractor racing towards Khaleel and he pulls of the road and away from the speed breaker.Sanjay and Mani breath a sigh of relief. From under the tractors back tire a stone comes flying on to the cage and hits the hen next to Mani and it dies.They look at each other and gack for a while every-hen goes silent with out any hope for anything better.

Mastan the butcher grabs the cage from the scooter and throws it on the top of an empty cage placed on the big lorry tire and all the livestock go gaaaaaaack!.Mastan then lifts the opening on the top of the cage and tries to grab the chicken on the top.As they try to escape frustrating him ,he grabs hold of sanjays claw and pulls him out as he gacks and flutters his wings desperately.Holding Sanjay by the neck in one hand and placing him on the table ,he grabs his knife and gets ready in his execution position.In the cage Manis heart beats like a Selva Manis drum with his half opened eye he looks at Sanjay who is screaming his last gacks.Just at that very moment Mastan stares at the left overs and the dog which is stealing them. He drops Sanjay back in the cage and grabs the broom stick and throws it at the dog,which hits it right on the back.The dog quacks and runs away . Shamu sees the letters M A N A G E R on the dogs back.

 Shamu takes off his glasses and walks away laughing as his buddies look at him with their mouths wide open.After a few days they stop bothering him as he sees them as pigs hanging in between trees with their legs tied from both ends,deer escaping from a cheetha and shot by a hunter etc etc and laughs away to make the best out of his human existence.


Nani

Texas:Take 8

Austin is the first best city i love the most after NY.Calm and pleasant right next to the lake, Austin downtown is busy with visitors from the US and the nations close by.From its famous  Texas road house to Mexican fajitas ,from Indian to Japanese it has a wide variety to offer and we never missed an opportunity.

Like a Tarzan hop from one cypress tree to an other hanging on to the zip lines ,we cross the long narrow rope bridges,Trek through the fox caves and spiders and come out with smiling and happy faces.As we can see the earth,feel the air and touch of the rain ,cypress valley canopy tours are a renovating experience.



You can take a fun-filled boat ride or walk along the river as the buildings are light up for the x-mass and new year celebrations.With some very cool/wide variety of restaurants and shopping malls right on the river the San Antonio river-walk stands beautifully as if its representing Texas to the rest of this planet!




From dolphins to sea lions from shamu(the whale)  to the yellow roller coaster we were in love with them even before they tried to impress us at the sea world.



Dressed up as if we are working in a coal mine walking through the caverns is a reminded me of some real old Indian movies (Pathaala bhairavi) and also our walk through the Golconda fort.





Feed the deers/antelopes and see the zebras smile,get chased by the ostriches as they sneak in through the moon roof.

Every time we fly over it or drive through some leaves/stems in our family tree in Houston we feel that its getting closer to the Mexican border.Houston is not only huge but also holds a strong indian outfit and the super nice Desi streets that come with them.



If there is anything that can match or exceed the experiences above its spending time with our cow boy bro Arjun and Upcoming Tennis Sensation AKA cute little sis Anjali and Bar-B-Q Bhaskar uncle and Dr Pinni.



Related Articles


Florida Part 2:Miami The Paradise


UK Visitor Visa for non US Citizens in USA


Hasinis Day Out


Florida Part 1:Six days in Orlando


F.E.A.R:-Forget Everything And Ride!!


Niagara Falls With West Coast Gang


Little Rock ,Arkansas


Wild Wild West 2


Dance in Delaware


Austin Texas


First Ski


Kerala


Wild Wild West 1


Denver The Mile High City


Ocean City

God is one - To the absolute with Love

Lost in the darkness of my mothers womb you gave me a hope called life.


As an infant i could not lift my head on my own ,you made me help others stand on their feet.


In prosperity i forget you , in adversity i might even blame you but you are always there for me.


There is death in between every breath of mine but your allowed me live every beautiful little moment to the fullest.


You are the love,guidance and care in my parents,love,patience,care and smile in my wife,The happiness and intelligence in my kid.Knowing that i will not boost about my previous or next generations..


I am neither perfect nor the powerful but just a tiniest piece of your infinite energy.Knowing that i will neither talk or walk junk.I will neither Blame nor lie.


Neither power nor money ,Neither passion nor people can bring the happiness with which i am writing this,yet i tend to get lost in the materialistic side and before i do it one more time - Thanks a lot for everything!!


love,
Bharath

From a Fresher to a Fresher

Dear Fresher,


The confusion that fills your mind after the farewell party and accompanies you out of the college is not something you are let alone in to.Everyone one including me went through it and this is just an attempt to make things better for you.

Like the schools that have ranges in donations for a LKG seat every company has its own range of percentages for us to get an interview call.For example companies like TCS are ok with 60 percent and sometimes even 50 percent.Oracle might demand 70 percent and an other Miracle might even expect 80 percent.

Now let me Divide the Made in India students in to classes to conquer the topic...


Those who score 70 to 100 percent fall under the A Class


Most of them make it to the on campus interviews and grab offers , unless the job markets are really screwed up.And the rest would make it to GATE,CAT,GRE etc.Otherwise they are really screwed up.


60 to 70 percent fall in to the B Class


Hard workers among these will make it to companies like TCS and rest in to some start-ups.Some of them will choose to attend trainings like .Net,DW,SAP,Java etc depending on whats hot in the market and what their sources suggest.This class does better at work as they climb up the organization ladder quickly than they did academically back in college.


35 to 60 percent fall in to C class


By the time they come out of the college hangover they would have lost considerable amount of time.They strongly feel that the percentages on their resume and not the one on their marks cards are the right ones.As time flies by their fake percentages will soon be replaced with fake experience.If you want to know how? - you have to either attend or take interviews.There is an additional option for girls belonging to this category and that is Marriage.


If there is something in common to all these three A,B,C classes ,that is confusion.

International Students...


May be because of our struggle paying back the bank loan while doing part time jobs(unless you get an aid) or may be just because we are far from home , we tend to loose our aim and soon get lost in the materialistic pleasures these countries have to offer.Gone are those days where a job waits for every masters student graduating out of college.Very few students here fall in to the 'A' class.Our job hunt starts with a minimum of four years of fake experience on their resume.Forgetting about our long term goals and what is good for our career we worry about the hourly rates and the short term solutions that pay more or in some cases just pay.It works out great initially but then comes the bench period.The vultures at least wait till we are dead but not the consultancies which try to make the maximum out of your hard work.


Wish google maps could offer us the right directions .But since that is not the case here is what we can do...


Attitude and Aptitude..


Our college days/times are not something you can go back to.Yes we are busy with exams,labs etc.While we enjoy every moment of it we should schedule time for improving our communication and aptitude skills.I am sure there is a working professional out of every educated home in India today.Get in touch with them and know how things work out in the corporate world.Do not waste time browsing through on the Internet ,instead use the  power of Internet to improve your communication and technical abilities.This will help you clear the first round of written test and then the group discussions ,technical and HR interviews.


Percentages..


I remember our parents telling us that the grades in 7th are important and then 10th and then +1 and +2 and finally the entrance exams.They were right , those were the foundations.Here you are and here is your one final opportunity to improve your percentages.This is very important in getting an interview call and plays a key role in the process after that.


Networking..


I see international students doing a great job in developing a useful network right in the universities and also helping each other when it gets to job search.I see it to some extent but i wish the engineering/degree students back home can do better.Although we work on several projects/assignments while in college it is very helpful if you can work as an intern or a trainee even at a small company.This will not only boost your chances of getting a good job later but also boosts your confidence levels.So look out and grab any possible opportunity.


Every fresher who finds a job should help an other fresher in the look out.It could be sharing your accommodation,technical help or some references.As we climb up the organization ladder everyone of  us should go back to our colleges and share our experiences and thoughts which will help reduce the gap between the college and corporate worlds.


What ever you plan to do,develop a clarity of thought on why and how you want to do it ?.Consider your family and your long term goals and see how your decisions effect the same.Don't just follow the herd as you will alone have to answer the question when it gets to that point.Once you have your goals set never turn back and let your emotions be exploited.

In today's world it is very easy to get lost in the race for survival.But never give up because you might be at the verge of success and who else deserves it than you and your hard work.


Only we know what we are capable of and no one else can drive our destiny better than our-self.

All the very best.


Fresher