12 Marks For Dancing & TAGDV Sankranthi Celebrations 2011

Not that i have won an oscar but - This post on the blog is dedicated to every professor like Lingaraju Sir who not only guided us academically to be good professionals but also encouraged us in every tiny aspect of our lives and taught us by example on how to be good human-beings.

@@@10 years ago some Shimoga Standard Time...






It was a small but well decorated stage on the lawn in the middle of our three storied computer science department building.The stage was built with atmost planning/care by a bunch of final year students under the supervision of two newly joined lecturers .They were so possesive about it that they dint want any one to dance claiming that it was too small and delicate.All that was allowed for that evenings yearly COSMOS(our Dept Nick Name) departmental function were a few songs and speeches.Disappointed ,as i was stepping out of the building i ran in to our CG(Computer Graphics) Professor SM Lingaraju Sir.One of the - not only mine but many others - favorites from our engineering days.On a casual note he asked me if i am peforming that evening and i explained him the situation.It took him just a few mins/words to convince/command the lecturers who once were his students that i can perform no matter what the stage looks like.But I had to go solo dropping of my two buddies who practiced hard for two weeks.







That evening like a circular parking lot at a busy shopping center as the department floors got stacked up with students/lecturers i have danced for that years mass masala telugu number gajuvaka pilla amidst loud cheers.As i started off solo on stage my buddies joined me from the crowd dancing right next to the stage.






The very next next day we had our CG(Computer Graphics)final internal exam.I did great in the first two but for this i was only half prepared for obvious reasons.As i walked in to the class half tensed Lingaraju sir accepting my greetings announced to the class that he is awarding me 12 grace marks for my dance performance on stage the day before.12 out of 25 and as i said i was prepared for the other half already:).






@@@10 years later.... Bharatiya Temple 5PM Eastern Standard Time...


The TAGDV (Telugu Association of Greater Delaware Valley) Sankrathi celebrations started of beautifully with Bommalakoluvu & Drawing and Rangavalli(Muggula) Competitions for kids.


While we actually planned/praticed to do one slot the organizers at TAGDV wanted us to do one more and we had to sneek in a couple of our 2009 classics:) at the last minute.As we enjoyed every other performance on stage and the food , they have enjoyed our performances with cheers and encouraging words later.The program concluded with bogipallu for kids .


An update on the program was also aired on TV9.





Thanks to Bhaskar garu,Venu garu,Sailaja garu and other members of TAGDV and TV9.


cheers,


Bharath&Sparsa

Simhapuri Times:I am not that type,Leave me alone!

"The events depicted in this story are fictitious. Any similarity to any person living or dead is merely coincidental."


Satya is a 6 foot fair and handsome guy who has cleared his ICAI exam for accountants an year ago with a good score and has secured a highly paid job at a top notch MNC in Hyderabad which does tax handling for clients all over India.Along with his yearly bonus he also recently got married to his one and only girl friend Divya.

That evening as they plan to go watch a romantic movie , Satya receives a call on his cell.As he ends the call looking at his depressed face, Divya goes in to the bed room and comes out with a small briefcase.She is not leaving him but - Like a first aid kit in the RTC bus ,like an ambulance with a ventilator ready to pick up a patient - that briefcase has a imported shaving kit ,a 3 piece suit,tooth brush/paste,comb,a India Today and two other very important costumes. It is Satyas travel kit and today he has to go fix tax accounts/returns for a leading Editorial - Simhapuri Times.With top notch salaries comes working late hours and travel.Apologizing to Divya and kissing her good bye, Satya rushes to catch the Simhapuri express at 9 PM.Its a 10 hour Train journey to Simhapuri.

The next morning,dressed up in his 3 piece suit he meets the accountants at Simhapuri Times.Simapuri Times is a 10 acre campus with huge glass buildings and a lot of ongoing renovation/construction work.To one corner next to the archival section is the accounting department.Right next to it is a small chamber seperated by a glass wall.In that chamber are two guys and girl working busily as if they are controlling the entire Simhapuri Times operations.As Satya enters the accounting room one of those two guys in the other chamber with short hair  keeps staring at Satya seriously.Not paying much attention Satya quickly gets to work remembering Divya and to finish up early and return.

After lunch as he walks in to the kitchen for some coffee.,he runs in to the same serious guy who stares at him top to bottom and says - "nice hair style".Feeling weird Satya quickly walks out for a fag and calls Divya.As he turns back with his  cell phone in one hand he sees the same guy staring at him from the window and smiling.Irritated Satya hangs up the call ,picks up a small iron rod  next to the construction area and get back to work.He keeps the rod in his briefcase and turns back to find that the guy is still staring at him.He quickly finishes his work and walks out to realize that the guy is following him hiding something in his hand.

As Satya tries to run, the guy runs faster.As he gets closer,Satya removes the rod from his suitcase and holds the guy by his collar and pushes him towards the wall and shouts-"What the hell are you doing,I am married and i am not that type, leave me alone!".The guy holds Satyas hand and shows him the paper he has in the other hand.

Shocked and Embarrassed- Satya drops the rod and says sorry and thanks in a low voice.He says sorry and thanks one more time.Looking at his caricature he walks out lighting a cigarette and immediately calls Divya to share the entire experience.He later learns that that guy was an intern cartoonist as Simhapuri Times and that Caricature needs a lot of observation of features and working on the proportions.And that it also needs observing the actions and reactions.

Wishing You all a very happy New Year with - The Blizzard

Blessed by the absolute,Inspired by my family and Influenced by my teachers i wish you all a very happy 2011.Leaving some ego and selfishness behind and carrying forward all those sweet memories we  kicked of 2011 with this one minute dance capsule - "The Blizzard".

Nani

Florida Part 1:Six days in Orlando

Wanted to share this for quiet sometime and here it is finally!

Every Wednesday before Thanks Giving we leave work early, not to avoid traffic but to reach the airport in-spite of it.Pushing  the button for the parking ticket i find a spot and she remembers the lot - wait for the shuttle to take us to the airport.From checking in the baggage to the long lines at the security check everything flies by in excitement as we share a Starbucks mocha walking towards the gate.Not only excited about the holidays and vacation but mostly about our anniversary that comes right after thanks giving and its a 6 day celebration every year!

While making fun of the air hostess during her flight safety demo and about the peanuts they serve we decide on the  movies to watch.As the sky turns red welcoming the sun to bed high in the air filled with joy and away from this busy busy world we revise our six day plan one more time.Check out the rental car for dents and check in at the hotel - we crash in to the bed dreaming about the beautiful land.

Genie starting from the  top of his Truck..

The Tall guy at the disney Parade

It was my second time to Disney ,but she enjoyed the rides and meeting the mickey as i enjoyed the Turkey Leg special.

Cinderellas Castle-Busy in the day   

Busier and Beautiful in the Night

The best Indian Thali ever - Atleast for us on that given day:)

After exploring our favorite standard eat out places and some new local ones for the first four days,we were finally at the point where we needed to taste the Authentic if not Indian spicy food.

Pretzels reminded us of the Papad in Nellore exhibition    

 Giant wheels doubled - reminding us of the Hyderabad Exhibition

A day in between to live local - eat drink and ride everything and anything like  local.Old Town Kissimmee located  half mile away from our hotel was calling us right from day one.From wind swinger and roller coasters to go karts ,bumper cars and laser tag it was a nostalgic night that never ends!

Like the birds flying home as the sun sets we drove..

Mini Me in the Dayton beach waters

Forget the GPS - And go on a ride of your life time.Yep once in a while we like doing that:)

Universal Studios - Cant get any better as we chose the day after the holiday ,i.e the monday .My previous experience from Universal in LA helped in the decision making process:).Forget about long queues there were no queues for most of the rides - Mummy,Terminator,MIB.We loved simpsons 3D so much that we kept on returning from the exit to the entrance!.

Rock It-The Roller Coaster Ride that summarizes our yet an other beautiful year that passed by..

While it is freezing time on the east coast its a T-Shirt Weather in the South

Related Articles


Florida Part 2:Miami The Paradise


UK Visitor Visa for non US Citizens in USA


Hasinis Day Out

Texas:Take 8


F.E.A.R:-Forget Everything And Ride!!


Niagara Falls With West Coast Gang


Little Rock ,Arkansas


Wild Wild West 2


Dance in Delaware


Austin Texas


First Ski


Kerala


Wild Wild West 1


Denver The Mile High City


Ocean City

Simhapuri Stories : The Rich Beggar

Once up on a time while you read this story, on the banks of the sacred river penna is the beautiful city of Simhapuri.

Like every other day Venkatesh is waiting at the Nippo factory bus-stop to catch the 9 O Clock bus to work.Like every other government initiative the bus-stop that was constructed a few months back soon turned in to a home for the beggars.And the buses usually stop 10 or 15 feet away from the bus-stop.Leaning on his back next to one of the the bus-stops pillars looking at Venkatesh was a very old man in his torn/patched up light brownish clothes.Venkatesh never payed much attention to him but has first seen this old man and four other beggars in this bus-stop couple of months ago.The old man normally stays at the busstop while the other four beggers collect waste cans/botlles/paper from garbage and sell them for their living.

Venkatesh who works as a clerk at the municipal office has spent half of his life and money in helping others and today he is in need of two lakhs rupees to send his daughter to the medical school.Venkateshs mind is filled with sadness as none of his friends or relatives came forward to help him ,instead blamed him for his situation.He is left with no other option than selling his house.

Suddenly the old beggar looking at Venkatesh said -Son, Catch the train that leaves to Chennai from platform number 3 at 10AM .Catch the 11 C bus from the station.Get down at Guindy.Walk down to the Madras Race Club .At the betting counter,do a Straight bet of 5000 rs on horse number 4 for the race that starts at 3 PM.

Venkatesh first thought that the beggar has gone mad .After sometime he thought - may be the beggar was once a gambler and lost all his property while betting on horse races.The beggar says - If you are thinking that i am a mad beggar talking randomly, you are wrong.It is by your karma that made you stand here and time has come for you to cherish all that good you have packed for your self.It will be more money than you need to send your daughter to the medical school.

After a brief shock he runs to the ATM  and then catches auto and makes it just on time for the Chennai passenger train.It is a three hour travel to Chennai.Venkatesh still can not believe that he is doing all this listening to the words of a beggar.He catches the bus to Guindy.

There are not many people in the race course.Venkatesh saw a  man in his fifties wearing a cricket cap,eyes covered with goggles and holding a walking stick in one hand and a cigar in the other a few seats away .Next to him standing were a couple of security personnel.At 3 PM as the jockeys take off Venkatesh holds on tight to his seat and closes his eyes forgetting about everything around him and he sees a vision of the old man and his words.Half way through the race he opens his eyes to see horse number 4 in third place.Venkatesh closes his eyes again praying.As they approach the finish line Venkatesh opens his eyes and looks at the TV monitors.Shocked/Thrilled , with out uttering an other word he walks toward the prize money collection counter.

The guy in goggles was Sundhar Pandiyan , the rubber business tycoons in Tamil Nadu.Horse racing is one of his gambling habits and when he remembers that once every 3 or 4 months he throws a few lakh rupees which today is forty,i.e four million rupees.

Venkatesh rents a taxi and rushes  straight to Simhapuri and to the Nippo factory bus-stop only to see that there is a traffic jam for miles on either sides of the road.From the crowd outside he hears that there is a swamy in the Nippo factory bus-stop whose predictions came true and few  were saved from death and a few turned rich overnight.As Venkatesh makes his way through the crowd he finds those four beggars standing on the four sides of the busstop blocking people .Next to them is an other layer of security - police.Standing in a queue are the richest of the rich jewelers,politicians waiting for the old beggars call.

Venkatesh goes home happy and later through TV comes to know that the saint was born in Bihar and left to the Himalayas at a very young age and no one knows how old he is now and those four beggars serving him are his disciples.

As long as we run for money it stays away from us and when we think we are happy with what we have and stop worrying  about it, it will run to us and we will be the happiest person on this planet.We can see this today with the richest of ministers and business men surrounding the sanyaasis who gave up everything and are not interested in any of the worldly pleasures.

పెళ్ళి 2050:టింకు వెడ్స్ పింకి (Short Version)

"The events depicted in this story are fictitious. Any similarity to any person living or dead is merely coincidental."


Just a satire on the current trend meant for fun and not to hurt anyones feelings.


ఫేస్ బుక్ లో పరిచయం చాట్టింగ్ లో స్నేహం గా మారి, సెల్ ఫోన్ లో ప్రేమగా స్తిర పడింది.స్కైప్ లో పెద్దవాల్లు చూసేశారు,ట్విటర్ లో ఫ్రెండ్స్ కు తెలిపాడు.పెళ్ళి తాలూకూ వెబ్ సైట్ కూడా రేడి అయ్యింది.నాన్న గారి కోరిక కాదనలేక ఫార్మాలిటీ కోసం అని వో పెళ్ళి పత్రిక ప్రింట్టు చెయించాడు వేను.

ఇప్పుడు ఇది లాస్ట్ శాస్త్రి గారికి ఇచ్చి అహ్వానించకపొతే నాన్న గారు బాధపడతారు .బాధపడితే పర్వాలేదు ,కళ్యాన మండపం నుంచి కాష్మీరు హనీమూన్ వరకు కర్చులు నావే అంటారు.మూడో ప్రపంచ యుధం తర్వత 2030 లో కాష్మీర్ వెరే దేశం గా అవతరించింది.ప్రపంచంలోని అతి సుందరమయిన పర్యాటక కేంద్రంగా ఆవీర్భవించింది.


శాస్త్రి  గారంటే  వేనుకి ఎంతో భక్తి ఎమో గాని భయం.ఆయన గారికి తొంభై యేల్లు వుంటాయి .ఆ వయస్సు లో కూడా మొహం లో తేజస్సు ,మాటల్లో హుషారు తో కూడిన వేదాంతం వుట్టి పడుతుంటాయి.తాతయ్యగారికి , నాన్న గారికి చిన్నపటి గురువు.ఆయనే ఈ యుగానికి నిజమైన ఆకరి శాస్త్రి అని అందరూ అలా లాస్ట్ శాస్త్రి అని పిలుస్తుంటారు.


సో మనసుకు ధైర్యం చెప్పుకొని ,గుండెను రాయి చేసుకొని లాస్ట్ శాస్త్రి గారి ఇంటికి వెళ్లాడు వేను. భాగవతం చదువుకుంటున్న ఆయనను పలకరించే ధైర్యం లేక కాసేపు ఎదురు చూసి చేతులు వనుకుతూ ఇన్వైట్ ఆయన హ్యండ్స్ లో పెట్టాడు వేను. ఆయనలో వేను వో అల్ట్రా సౌండ్/ఎం.ఆర్ .ఐ స్కానింగు మిషీన్లు చూసుకుంటూండగానే పై నుంచి కింద దాక వో పది సెకండ్ల లో చదివేసి తలెత్తి కోపంగా వేను వైపు చూసాడు.

టింకు వెడ్స్ పింకి - ఎంట్రా ఇది ఇంటి పేరు సంగతి సరే సరి అసలు పేరు ఏమయింది రా?.ఒక తిది లేదు, ముహుర్తం లేదు,పెద్ద వాల్ల పేర్లు లేవు.ఇది ఎలా వుంది అంటే - నేనొక అనాధని.ఎలా పుట్టానో ,ఎవరికి పుట్టానో తెలీదు.నాకు ఎవ్వరూ లేరు .నాకు ఒకత్తి దొరికింది.అదీ దిక్కు మాలిందే,దానికీ ఎవ్వరూ లేరు.సో అసలు ప్రబ్లంసే లేవు అన్నటుంది.


డిన్నర్ ఫాలోస్ - అంటే ఎంట్రా ?అన్నదాన కార్యక్రమమ?. పనీ బాటా లేకుండా తిండి కోసం పదేళ్ల నుంచి అలమటిస్తున్న మాలాంటి వాల్లు వచ్చి బోంచేసి వెల్తే చాలనా ?.అశీర్వాదాలు గట్రా అవసరం లేదా?


బయటకు వస్తూ నవ్వుతూ,చెవుల లోంచి మైక్రో బ్లూ టూత్ హెడ్ ఫోన్స్ తిసేశాడు వెను.

ముహూర్త వేల రానే వచ్చింది..


వేను వెడ్స్ స్మిత


లాస్ట్ శాస్త్రి గారు యాక్సెస్ కార్డు ఫ్లాష్ చేసి మండపం లోపలకి అడుగెట్టగానే రెండు వైపుల నుంచి నీళ్ళు వచ్చి ఆయన నెత్తిన పడ్డాయి.మొదట ఉలిక్కిపడి ,తరువాత అవి సెన్సార్తో పనిచెసే పన్నీరు మిషీన్లని తెలుసుకొని నసుక్కుంటూ లోపలికి వెల్లాడు.


వేను, స్మితా పెళ్ళి పందిరిలో అడుగెట్టే సమయానికి మండపం అతిదులతో నెండిపోయింది.


మండపానికి నాలుగు వైపులా నాలుగు ఆటోమ్యాటిక్ కెమెరాలు అమర్చి వున్నాయి.అవి ఆర్టిఫిసీల్ ఇంటెలిజెన్స్ ఉపయోగించి ఎప్పుడు తియ్యాలో అప్పుడు చక చకా ఫొటోలు విడియొలు తియ్యడం ప్రారంబించాయి.


పురోహితుడు ఐపోడ్ స్పీకర్ డాక్ కి కనెక్టు చేసి , మంత్రాల ప్లేలిస్టు సెలెక్టు చేశాడు.మరో ఐపోడ్ లో రాం చరన్ తెజ కూతురు నటించిన అతిలోక సుందరి జగదేక వీరుడు సినెమా పాటలు ప్లే చేసి యియర్ ఫోన్లు చెవుల్లో పెట్టుకొంటూ ఫొటోలకి ఫోజులు ఇవ్వడం మొదలెట్టాడు.


విమానానికి బ్లాక్ బాక్స్ వున్నట్టు ప్రతి పెళ్ళి మండపానికి వో బ్లాక్ బాక్స్ రూం వుంటుంది.పెళ్ళి కొడుకు తండ్రి పెళ్ళి కూతురి తండ్రికి సూట్ కేస్లు ఇవ్వటానికి,ఆన్లైన్ డబ్బు ట్రాన్స్ఫర్ చేయటానికి సౌకర్యాలు వుంటాయి.అంటే కట్న కానుకలన్నమాట -  కన్యాసుల్కం.ఇ గదిలో తెహెల్కా కెమెరాలు పని చెయ్యవ్,అ పక్కనే అన్ని బ్యాంక్ల లోన్ ఏజెంట్ల ఆఫీస్లు వుంటాయి.


మాంగళ్య ధారన మంత్రాలు వినబతూండగానే అక్షంతలు బదులు వో డబ్బా అతిదుల చేతిలో పెట్టారు,నాన్ వెజ్ అయితే చికెన్ పీస్ , వెజెటేరీన్ ఐతే చిక్ పీస్,వో స్యాండ్ విచ్,వో హెర్షీ చాక్లేట్ అందులో వున్నాయి.
బంగారు రేటు నింగికే ఆకాశాన్ని అంటడంతో నాన్న గారు లైఫ్ లో గెలచిన ఏకైక గోల్డ్ మెడల్ కరిగించి తయారు చేయించినా తాళి స్మితా మెడలో ఆనందంగా కట్టేశాడు వేను.


బాబు పోరికి అరుంధతీ తార చూపించరాదే అని పురోహితుడు  అనగానే మండపం పై కప్పు ప్లానిటోరియం లొ లా నక్షత్రాలతో నెండిపొయింది. వాటి మద్యలో అందంగా మెరుస్తున్న అరుంధతీ నక్షత్రాన్ని స్మితకు చూపించాడు వేను.


అతిదులు తెచ్చిన  గిఫ్టులు  మండపానికి ఎడమ వైపు పెట్టి కుడి వైపు వాల్ల కోసం వుంచిన గిఫ్ట్ బ్యాగ్లు తీసుకొని కంగ్రాట్స్ అంటూ ఒకొక్కరు వెలుపలకి నడిచారు.


బయట మెట్ల దగ్గర రెండు వైపుల వున్న కెమెరాల వైపు చూస్తూ ఒకరు కేక  అంటే, ఒకరు సూపరు అంటే ,మరొకరు 100 యియర్స్ నడుస్తుంది ఇ జంట అంటూ పార్కింగు లాట్ కు తీసుకెల్లే రైల్లో ఎక్కేశారు.ఆకరిగా లాస్ట్ శాస్త్రి గారు వచ్చి రెండు కెమెరాల వైపు కాసేపు కోపంగా చూసి  రైలు ఎక్కేశారు.


ఆకరిగా వేను ,స్మిత అండ్ ఫ్యమిలి బయటకు వచ్చిన వెంటనే ఆ కెమెరా మిషీన్ల లోంచి రాబొటిక్ చేతులు బయటకు వచ్చి కంగ్రాట్స్ అంటూ స్మితా చేతిలో ఫైనల్ ఎడిటెడ్ విత్ స్పెషల్ సౌండ్/మ్యుజిక్ ట్రాక్ విడియో/ఫొటోల సీడి,వేను చేతిలో ఫైనల్ బిల్లు పెట్టాయి.


నాని

సింహపురి కధలు:టౌన్ బస్

తన బ్యాగు టిపాయి పై పెట్టి చెల్లెలి బ్యాగు మంచం పై విసిరేసి, అమ్మ ఉప్మా కావాలి అన్నాడు అనిల్(7త్ క్లాస్).సొఫా లో కూర్చున్న సునీత మెడ చుట్టు చేతులు వేస్తూ అమ్మ నాకు మ్యాగి అంది అమిష(4త్ క్లాస్).మి సంగతి తెలిసే సేమియా ఉప్మా చేసాను .త్వరగా రేడి అయ్యి  తిని బయలు దేరండి ,అమమ్మ ఎదురు చూస్తుంటుంది.నాన్న గారు రావడానికి లేటు అవుతుందంట , మిరు రిక్షా పట్టుకొని వెళ్లాలి అంటూ మసాలా డబ్బా లోంచి పది రూపాయలు
తీసి అనిల్ కి ఇచ్చింది సునీత.

పవర్ కోసం ప్రతిపక్షం ఎదురు చూసి నట్టు ఈ రోజు కోసమే అనిల్ ఎప్పటి నుంచో ఎదురు చూస్తునాడు. ఎప్పుడూ నాన్న గారి మొటారు సైకిల్ లెదా రిక్షాలో వెళ్లే అనిల్ కి టౌన్ బస్ లో వెళ్లాలనే కోరిక.దీనికి కారణం అనీల్ స్నేహితుడు సలీం - టౌన్ బస్సు లో ఐతే చవకగా ,త్వరగా వెల్లిపోవొచ్చు అని వాడు ఎప్పుడూ అంటుంటాడు.రిక్షా ఐతే ఏడు నుంచి తొమ్మిది రూపాయలు,అదే టౌన్ బస్ అయితే రెండు రూపయలే , మిగతా ఎనిమిది రూపయలతో చాక్లేట్లు కొనుక్కోవచ్చని అమీషాని అమ్మకి చెప్పొదంటూ వప్పించాడు.

 

అర కిలోమీటరు నడచి రిక్షా స్టాండు దాటి కే.వి.ఆర్ పెట్రొల్ బంకు బస్ స్టాప్ చేరుకున్నారు.ముందర బ్యానెట్టుకి వో పూల దండ ,అద్దాల పైన కమ్మికి వేలాడుతున్న వో చిన్న విమానం తో ఆకు పచ్చ రంగు టౌన్ బస్ వచ్చి ఆగింది.గాలికి తిరుగుతోన్న ఆ విమానపు ఫ్యాను ని చూస్తూ బస్సెక్కుతుంటే చెనక్కాయ తొక్కులు ,సిగెరెట్టు ముక్కలు ఆహ్వానం పలికాయి.కాలీ సీటు కోసం వెతుకుతూ ముందరికి వెళ్లి కుడి వైపు డ్రైవర్ వెనుక మూడో సీట్లో కూర్చున్నారు.చిల్లరగా మారిపోబోతున్న పది రూపాయల కాగితాన్ని దిగాలుగా చూస్తూ , గాంధీ బొమ్మ కి రెండు టికెట్లు అంటూ కండెక్టరుకి ఇచ్చాడు.కమ్మికి ఆనుకొని రెండు పసుపు రంగు టికెట్లు కొట్టి యడం బుజానికి తగిలించుకున్న బ్యాగు విదిలించాడు కండెక్టర్.చిల్లర లేక పోవడంతో టిక్కెట్ల వెనక 8 రు అని రాసి దిగేతప్పుడు తీసుకో అని అనిల్ చేతిలో పెట్టడు .అనిల్ అతని వైపు కోపంగా చూస్తూండగానే కస్తూరి దేవి స్కూల్ అంటూ విజిల్ వేశాడు.

చక చకా ముందరి నుంచి ముగ్గురు అమ్మాయిలు,వెనక నుంచి ఇద్దరు అబ్బాయిలు ఎక్కారు.వాల్లలో వో అమ్మాయి అనిల్ వైపు చూసి కిటికీ వైపు చూసింది.కిటికీ పైన ఎర్రటి అక్షరాలలో రాసివున్న పదాన్ని "స్త్రీలు" అని చదివాడు అనిల్ .వెంటనే లేచి వెనక్కి వెల్లి నిలుచున్నాడు.అంతా సలీం చెప్పినట్టే టౌన్ బస్ కిటికీ లోంచి సింహపురి కొత్తగా ,ఇంకా అందంగా కనిసిపిస్తోంది.నాన్న గారి బైక్ లా కాకుండా చెవ్వులు అదిరే బస్సు హారన్ కి స్కూటర్లు,రిక్షాలు,కార్లు,లారిలు పక్కకి జరిగిపోవడం అనిల్ ,అమిషాలకి తమాషాగ అనిపించింది. బస్సు బయలుదేరి నప్పటి నుంచి ఆ ఇద్దరి అబ్బాయిలలో ఒకరు ముగ్గురి అమ్మాయిలలో ఒకరిని కళ్ళార్పకుండా చూస్తూనే వుండడం అనిల్ గమనించాడు. ఆర్.టి.సీ బస్ స్టాండ్ అని విజిల్ వినిపించగనే ఆ అమ్మయి కూడ అబ్బాయి వైపు చూసి వో చిరునవ్వు నవ్వింది.

సింహపురికి ఇది ప్రధాన బస్టాండు .వచ్చి వెళ్లే బస్సులతో, ప్రయానికులతో ఎప్పుడూ కిట కిట లాడుతుంటుంది.టౌన్ బస్ లన్నింటికీ ఇదే ఎక్కువ టిక్కెట్లు కొట్టే స్టాపు కూడ.డ్రైవర్ ,కండెక్టరు టీ తాగడానికి దిగగానే చెనక్కాయలు,జామ కాయలు ,నీళ్ళ ప్యకెట్లు అంటూ లోపలకి వచ్చారు.బస్సు దిగే ముందు కండెక్టరు దగ్గర చిల్లర తీసుకోవాలి అని గుర్తు చేసుకున్నాడు అనిల్.బస్సు బయలు దేరగానే రోడ్డుపై అరటి పండ్లు ,యాపిల్ పండ్లు,దానిమ్మ ఇలా రక రకాల పండ్ల బండులు ,బేరాలాడుతున్న జనాలు.

మద్రాసు బస్టాండు దగ్గర బయలు దేరే సరికి ,ఇంకొకరు ఎక్కితే డ్రైవరో కండెక్టరో దిగి పొవల్లంతగా నిండి పోయింది బస్సు.వో మూల ఇరుక్కొని వున్న అనిల్ కి దూరం గా ఆకాశాన్ని అంటుతున్న టెలిఫోన్ టవర్ కనిపించింది.ఐఫిల్ టవర్ తర్వాత ఇదే పెద్ద టవర్ అని స్కూల్లో అనుకుంటుంటారు.బస్టాండు లోపల మురళి క్రిష్నా హోటల్ ,పక్కనే పూలు ,పండ్ల దుకానాలు.ఆ పూల పరిమళాన్నిఆస్వాదిస్తుండగానే అది వెనక సీట్ల నుంచి వచ్చే బీడి కంపుగా, వి.అర్ కలేజి స్టాపు చేరే సరికి ఆంజనేయ స్వామి గుడిలోంచి వచ్చె సాంబ్రని సుగందం గా మారింది.బస్సు దిగే ముందు కండెక్టరు దగ్గర చిల్లర తీసుకోవాలి అని మరో సారి గుర్తు చేసుకున్నాడు అనిల్.

వరుస దుకానాలతో రద్దీగా వున్న సండే మార్కెట్ చూస్తూనే , 7త్ పబ్లిక్ పరీక్షలు ఫర్స్ట్ క్లాస్ లో పాస్ అయితే విడియో గేం కొనిస్తానన్న నాన్నగారి మాటలు గుర్తుకొచ్చాయి.వెంటనే ఊహా లోకం లోకి జారుకొని రకరకాల గేంస్ ఆడడంలో మునిగి పొయాడు.గాంధీ బొమ్మ అని విజిల్, ఆ తరువాత రైట్ రైట్ అని విజిల్ వేశాక గాని అనిల్ కళలు చెదర లేదు.వెంటనే జనాలలోంచి అమిషా అంటూ అరుస్తూ ముందరికి దూసుకెల్లాడు.అమిషా అక్కడ లేదు.భయం తో కంగారుగా డ్రైవర్ దగ్గరకు వెల్లి అమిషా అని గట్టిగా అరువగానే బస్సు ఆగింది.బస్సు లోంచి దూకి కిటికీల వైపు చూస్తూ అమిష అమిషా అని అరుస్తూంటే వెనక నుంచి అన్నయ అనే పిలుపు వినబడింది.బస్సు కదిలింది.అనిల్ తేరుకుని చిల్లర అని అరిచే సరికీ బస్సు చాల దూరం వెల్లిపోయింది.


అమిషా చెయ్యి పట్టుకొని , సలీం నుంచి మొదలెట్టి టౌన్ బస్ కండెక్టర్, డ్రైవర్ల వరకూ తిట్టుకుంటూ అరకిలోమీటరు నడవగానే విజయ్ మహల్ రైల్వే గేటు వేసి వుంది.ఆ గేటు ఎందుకు వేస్తారో అనిల్కు అర్దం అయ్యేది కాదు.రైలు కూత వినపడుతున్నా రిక్షాలు,సైకిల్లు,స్కూటర్లూ ఇలా ఇవతల గేటు దగ్గర వంగడం అవతల వైపు లెయ్యడం.వాటితో పాటు గేటు దాటేశారు.


మెట్లు ఎక్కుతున్న అనిల్,అమిషాలకు ఆనందంతో నెండిన అమమ్మ పిలుపు వినిపించింది.ఎప్పుడు తిన్నారో ఎంటో శాంతి బేకరీకి వెళ్లి ఏమన్నా కొనుకొచ్చుకోండి అంటూ అనిల్ చేతిలో పది రూపాయలు పెట్టింది అమమ్మ.అమిషా కోపంగా తన వైపు చూడగానే అనిల్ తల దించుకున్నాడు.


నాని

Woman : The next time you think/talk about her

Her arrival is auspicious , her cute smiles bring us riches and her tiny steps fill our family with happiness.As she scripts her fairytale , she adds excitement to the lives of everyone around by making them a part of it.

How lucky it is to have a sister who can guide us through the confusing and frustrating times.As we freely discuss things we cant discuss with mom,she will change our perspective of  this world.To a great extent this not only helps shape up a better family but also the society.

Leaving her family in tears trusting us and our mind she walks away bringing her dreams along.Unlike us she alone has the ability to make both her parents and in-laws prosper/proud and lay a beautiful foundation for generations to come.She carried us for 9 months and went in to the hospital knowing that she might never return.As a mother she sacrifices everything to protect and give the best to us.

Earth - We plough it for our living and we might blast it to lay the foundations for the tallest of the buildings.Yet it tolerates and carries us in-spite of all our selfishness and holds us tight even after our death.So is a woman who bares us in-spite of all our selfish passion we are only concerned about.Finally when it all sums up and we lie on the death bed not able to clean our own mess,if she along with everyone else says - It is better to die rather than living like this . That very moment we are dead while still breathing.But she doesn't.

In today's so called developed/corporate complicated world women are expected to work for a family to have a comfortable lifestyle.Far from her fairytale land,it is painful and tough for her to balance between work,kids and home.But she rarely complains and instead listens to all our silly problems patiently.

Amidst all these no matter how she talks,walks,dresses,behaves please remember the above the next time you think/talk about her.

One Step:I had control of

"The events depicted in this story are fictitious. Any similarity to any person living or dead is merely coincidental."
 
Moms dream ,Dads Salary, Bank Loan ,My Goal and here i am in Los Angele's far from home and friends.Its Friday evening and brothers will be back from work anytime.They are not what you think they are,but my roommates and i call them brothers as they have landed in country before me and  have cars and a place to live.And that is the only reason i call them so.Here is what i got to know about their hobbies in this 2 months.

Sourav does not smoke just drinks.According to him it takes a lot of practice.

Srikanth-Only Whiskey,just half bottle a day.

Senior most Silesh Bro: His goal in life is to taste beer from across the world and he has already collected 23 different bottles.

And the common good habit they have is gambling.They go to Vegas every friday and they discuss their experiences/adventures the entire next week.There is nothing i hide from mom and that helped me stay away from all that till now.But today they wanted me to go with them and just watch .Nothing else but watch.

Caesers Palace Casino 10:30 PM Friday


They have started with dice,poker and have settled down with roulette.Unlike slot machines the drinks are free as long as you play a table game.While one of them plays other two gulp and they take turns.The total loss so far is 600$.Sourav asked me to hold on to the chips and headed towards the restroom.


Its time for the next roll and as sourav dint return i had to be his proxy.The stakes are high and i hate gambling,but Srikanth made me bet and i choose lucky number 7.The dealer spins.The ball fell right in to slot 7 and the wheel stopped.

As Sourav returns Silesh told him that i have won 400$.They wanted me to share the happiness with  a shot which according to them has no alcohol in it.I resisted but dint stop.They told me to ,throw my head back and try to swallow all of the drink in one gulp. After you have taken the shot, bite the lime.

My throat is burning and my head is spinning faster than the roulette wheel and for a few minutes i could barely see anything.As i recovered - for the next few hours i had drinks and acted as a proxy for them again and again.

5 AM Saturday - Gentle Mans Club

I dont know how i have got here.Filled with smoke and smell of drinks ,colorful lights rotating,dollar bills flying and girls - blurred out ,i can see things partially but i dont see bros.My heart is burning and have been drinking water for the last 1 hour.

6AM Saturday

Moms wake up call and for the first time in my life-I had to lie to her.Shame filled my heart and tears my eyes.Bros returned  talking loudly about the girls in the background.Sourav looked at me and said ,he wants to take it to the next level.I stood up and slapped him shouting I want to go home.I want to go home!.

3 PM Saturday

I have waited for them to wake up and get out of their hangover.

Brothers,

You know what went wrong - its not going to Vegas,not gambling,neither drinking nor the gentlemans club but compromising and living with people like you.That is the only step i had control of.You believe what you live with is heaven but you are wrong - It is hell and you will not find the difference even when you die.Take Care.Good Bye!

Batkan - A roaming soul...

They used to call me batkan(a roaming soul) while in college and i have proved it again and again while i drove miles in snow and wind and flew places in rain and the sun - asking but not caring why. But not any more..






When the long drives are really long.....

When i search for movies/books on the flight..

When i wait for the best of the movies to end....

When i  can see/realize my shadows...

Thats when you are not next to me and that is when i cared to ask why...